Het hart wist het al.
Soms spreekt een kind een zin uit die niet bedoeld is als droom, maar als richting. Niet als een concreet toekomstplan, maar als een innerlijk weten dat zich nog niet kan uitleggen. Als jong meisje zei ik zonder aarzeling dat ik later hartchirurg wilde worden. Een dokter. Iemand die harten opent, onderzoekt, herstelt en weer sluit. Ik zag het voor me in beelden die pasten bij mijn leeftijd: een witte jas, felle lampen, een ruimte waarin focus en verantwoordelijkheid samenkomen. Wat ik toen nog niet wist, is dat het leven zelden letterlijk neemt wat het hart symbolisch bedoelt, en dat het bovendien een uitstekend gevoel voor timing en humor heeft.